Mehmet Paksu sorularınızı cevaplıyor

Bundan dolayı nikâh kıymaya karar verdik. Ancak öğrenimimiz devam ettiği için ailelerimiz buna kesinlikle karşı çıkacaktır. Ailelerimizden saklı nikâh kıymak ikimiz için de ürkütücü geliyor. Ancak yine de İslâm'a uygun bir birlikteliğimiz olacak ve içimiz rahat edecek diye düşünüyoruz. Bu durum caiz midir? Şayet caizse, ailelerimize "Daha önce nikâhlandık" diyemeyeceğiz. Çünkü bu "saklı durumu" öğrendiklerinde onlar bir hayli üzülecektir. İkinci bir dini nikâh olsa, ancak ailelerimiz ilk defa nikâhlanıyormuşuz gibi bilse, bu durum uygun mudur? (Rumuz: Özkan)

Nikâh bir defa yapılır ve biter. İkinci, üçüncü nikâh gibi bir şey yapılmaz. Yapılsa da bir anlam taşımaz.

Nikâh kıyıldıktan sonra aranızda bir engel kalmaz, karı koca olarak yaşayabilirsiniz.

Nikâh gizli, kapaklı da olmaz. Şahitler hazır olmalı, hadislerde açıkça yer aldığına ve birçok İslam hukukçusunun da içtihadına göre ailenizin, yanı kızın babasının bilgisi/rızası alınmalı, belli bir mehir tespit edilmeli, çevreniz duymalı, bilmeli, resmi işlemler tamamlanmalı.

Yarın bir anlaşmazlık olduğunda pişmanlıklar yaşamamak için "Serbest hareket edelim" diyerek duygusal bir karar verirseniz telafisi mümkün olmayan hallere düşersiniz.

Resmi işlemleri yapmadan sadece dini nikâh kıyılarak yaşanan beraberliklerde, özellikle kız tarafı ayrılmak istediğinde, erkek boşamaya yanaşmayınca kızın bir başkasıyla evlenmesi imkânsız hale geliyor.

Bu açıdan evlilik sadece kızla erkeğin birbirlerinin kabul etmesi ve aralarında bir nikâh akdinin yapılması anlamına gelmiyor.

***

Diğer yandan anne babadan habersiz, rızaları alınmadan, tek başına karar verip yola çıkmanız bir kere evlat-ebeveyn hukuku açısından kabul edilecek bir olay değildir.

"Yerin, göğün kulağı var" derler, anne babanız nikâhlandığınızı bir şekilde öğrenecek olsalar, olayı nasıl karşılayacaklarını zaten tahmin ediyorsunuz.

Bu durumda onlara nasıl cevap vereceksiniz, nasıl bir gerekçe gösterecek, nasıl bir bahane ileri süreceksiniz?

Ayrıca aileleriniz razı değilse işin içinden nasıl çıkacaksınız, ne gibi bir çözüm üreteceksiniz?

Böyle yapacağınıza, ne kadar başarılı olursunuz, nasıl bir sonuca varırsınız, konu biraz meçhul ama bir yolunu bularak durumunuzu ailenize açın, onlara söyleyemeseniz bile ikinci derecede yakınlarınıza konuyu açarak bir çözüm bulmaya çalışın.

Şu anda biraz zor anlarsınız ama kendinizi anne babanızın yerine koysanız, meseleye onların gözüyle baksanız neler düşünürdünüz? Empatiden söz ediyorum. Herhalde şimdiki gibi rahat hareket edemeyecektiniz?

Yıllardan beri bu yolu deneyen birçok genç oldu, eğitimlerini bitirdikten sonra beraberliklerini sürdüremediler, okulları bitince, herkes kendi yoluna gitti.

Burada en çok kız ve kız tarafı mağdur oldu. Genç bir kızı bu halde bırakmaya razı olabilir misiniz?

Onu unutamıyorum

Üniversite yıllarında birbirimizi seviyorduk. Birkaç ay sonra benden iyice kopmaya başladı. 4 sene geçti hâlâ irtibattayız. Bir türlü aklımdan çıkaramıyorum. Belki hiç ümitsizliğe düşmediğim için unutamıyorum. O da benim gönül eğlendirenlerden olmadığımı biliyor. Geçenlerde "Seni bir daha rahatsız etmeyeceğim, ısrarcı olmayacağım" dedim ve yemin ettim. Aradan bir ay geçmişti ki "Nasılsın" diye bir mesaj attı. İyice kahroldum.

Ne yapıyor olduğunu da kestiremiyorum. Konuyu bir arkadaşıma açtım, çok kızdı, "Sen bu kızı unutamazsan, yarın evleneceğin kişiye yazık edersin" dedi. Yanlış yaptığımın farkındayım, bana bir yol gösterin. (Rumuz: Erhan)

Yıllardır yaşadığınız birlikteliğin İslami ölçüler içinde ne kadar doğru olup olmadığı saklı kalmak kaydıyla karşınızda iki seçerek görülüyor:

Birincisi, bu bayanla kesin olarak evlenmeyi düşünüyorsanız, evlenmenin yollarını arayın. Değilse, tam olarak irtibatınızı kesin, akıl ve mantık ölçüsünde hareket ederek duygusallıktan uzaklaşın. Böylece hem karşının vebalını almaktan kurtulun hem de kendinizi günaha atmaktan kurtarın.

Yoksa arkadaşınızın da dediği gibi, bir başkasıyla evlenecekseniz, evleneceğiniz o kişiye yazık edersiniz, mutlu bir aile kuramazsınız.