İslam’ı yaşamak gerçekten zor mu?

Dinin ortaya koyduğu bir kısım mükellefiyetler aslında meşakkat sebebi değildir; onlar uzun bir yolculuğa çıkmış bulunan insanın hedefine sağ salim varabilmesi için korunma vesilelerinden ibarettir.

Dinin tarifinden de anlaşılacağı gibi o, insanları kendi hür iradeleriyle doğru ve güzel olan şeylere sevk eden İlahî emirler bütünüdür. Dolayısıyla, dinin kabul edilmesinde esas olan iradedir, insanın bilerek ve severek ona yönelmesidir.

Dinde öyle bir yaşanılırlık vardır ki, insan onun emirlerini yerine getirirken büyük bir rahatlık hisseder. Dinin ortaya koyduğu bir kısım mükellefiyetler aslında meşakkat sebebi değildir; onlar uzun bir yolculuğa çıkmış bulunan insanın hedefine sağ salim varabilmesi için korunma vesilelerinden ibarettir. Dolayısıyla insanların dünyevî ve uhrevî saadeti için ortaya konulan bu mükellefiyetler birer külfet olarak görülemez. Abdest, namaz, oruç, zekat ve hac gibi ibadetler zahirî bir külfete bedel binlerce sevap ve mükâfat getirirler.

Bunlar hem Allah'a karşı kulluğu ifade eder hem de asla bir nihilist ve bir anarşist gibi davranamayacak olan ve kendi iradesiyle tam bir disiplin insanı olarak yaşayan Müslüman'ın hayatını kontrol altına alırlar. Ayrıca, kulluğun gereği olan mükellefiyetler, cennete, ebedî saadete layık olabilmek için yerine getirilmesi gereken sorumluluklardır.

DİNİ HERKES YAŞAYABİLİR

Dinin özünde sevgi, muhabbet ve insanların her türlü faydası vardır. Peygamber Efendimizin getirdiği din, herkesin rahatlıkla yaşayıp, kolayca tatbik edebileceği bir sistemdir ve objektif prensipleriyle tam bir denge unsurudur. İslam, sadece belli bir grup için değildir; onun mesajı herkesedir. İslâm'da insanlara, güç yetiremeyeceği sorumlulukları yükleme söz konusu değildir; o herkesin biraz gayret ederek altından kalkabileceği emirlerle gelmiş olan ve ruhunda müsamaha bulunan bir nizamdır.

Din kolaylık üzerine bina edilmiştir. İbadet kastıyla da olsa ilave zorluklar çıkarmaya ve dinin kolaylaştırdığını zorlaştırmaya hiç kimsenin yetkisi yoktur. Onu şiddetlendiren ve altından kalkılmaz hale getiren yenik düşer. Nitekim Allah Rasûlü (sallallahu aleyhi ve sellem), "Bu din kolaylıktır. Hiç kimse kaldıramayacağı mükellefiyetlerin altına girerek dini geçmeye çalışmasın; (insanın mutlaka bir kısım eksik ve kusurları olur ve) galibiyet dinde kalır" buyurmuş ve ümmetine bir tavsiyede bulunurken iki şeyden birini tercih edecekse daima kolay olanı tercih etmiştir.

Kendisi dinin emirlerini kılı kırk yararcasına yaşasa da ümmetini yönlendirirken mutlaka insan fıtratını gözetmiş ve dinin objektifliğine göre hükümler vermiştir.

DİNDE RUHBANLIK YOKTUR

Mesela Hazreti Ali ve Osman bin Muaz'un gibi bazı sahabe efendilerimiz, dünyevî duygulardan bütünüyle sıyrılmak, kendilerini tamamen ibadete vermek ve vakitlerinin hepsini Allah'a kullukta geçirebilme gayesiyle bazı meşru ihtiyaçlardan uzaklaşmak isteyince, Peygamber Efendimiz, "Allah'ı en iyi bileniniz ve O'ndan en çok korkanınız benim. Bununla beraber, ben ibadet ediyorum; ama hanımlarımın hakkını da gözetiyorum. Gece ibadetimi yapıyorum fakat istirahat de ediyorum. Bazı günler oruç tutuyor, diğer günleri ise oruçsuz geçiriyorum. Bu, benim yolumdur. Kim benim yolumdan yüz çevirirse, o benden değildir." (Buhârî, Nikâh, 1) demiş ve getirdiği dinde ruhbanlık olmadığını beyan buyurmuştur.

İnsanlığın İftihar Tablosu, bu hâdise münasebetiyle bir kere daha dinin herkes tarafından uygulanabilecek yanına işarette bulunmuş, beşer fıtratını ve hayatın gerçeklerini nazara alarak bir hüküm vermiş ve kıyamete kadar O'na ümmet olmakla şereflenen bütün insanlar tarafından tatbik edilebilecek bir kural koymuştur...

SÖZÜN ÖZÜ

1. Dinin kabul edilmesinde esas olan iradedir, insanın bilerek ve severek ona yönelmesidir.
2. Kulluk ödevleri, ebedî saadete layık olabilmek için yerine getirilmesi gereken sorumluluklardır.
3. Din kolaylık üzerine bina edilmiştir. İbadet kastıyla da olsa onda zorluk çıkarmaya kimsenin yetkisi yoktur.

HABER: ALİ İHSAN ER/ BUGÜN GAZETESİ