Ne dindarlar gördüm, inançsızdılar

‘Dindar nesil yetiştireceğiz’ dedi Başbakan, günlerdir sürüyor polemikler. Bir anne baba bile çocuğunu istediği gibi yetiştiremiyor artık, onun için kimse ne ümide kapılsın ne korkuya… Seçimle gelen hiçbir hükümet kendi isteği doğrultusunda şekillendirememiştir ülkeyi. Bir süre için bazı uygulamalar yapılır ama öz değişmez. İçinde bulunduğumuz durum da buna örnek zaten.

Konuyu demokrasi açısından ele alırsak bu tek cümle tabii ki sıkıntılı. Başbakanın niyetini Ak Parti hükümetinin kendi din anlayışını dikte etmek değil, din kavramının hurafelerden arındırılmasına vesile olacak özgürlüklerin önünü açmak olarak algılamayı tercih ediyorum. Çünkü ülkemizde, tüm dünyada olduğu gibi, büyük bir kavram karmaşası ve yobazlık sorunu var.

‘Dindar nesil yetiştirelim’ dendiğinde dini inceleyen, araştıran, seven, uygulayan biri olarak, cehalet nehrinde akıntıya kapılmış giden onca ‘dindar’ı gördükten sonra ben de ürktüm. Hangi dini öğrenecek yeni nesiller, kimin dinini? Zaten ne çektiysek diktelerden, diktalardan çekmedik mi? Birçok haksızlık, cinayet, zulüm karşısında ‘bir gıdım Allah korkuları olsa bunu yapamazlar’ diye yazan biri olarak insanların inançlı olmalarını isterim ama sözde dindarlar inançsızlardan da büyük tehlike olabiliyor çoğu zaman.

Kime sorsanız dindardır bizde. CHP de, MHP de… BDP bile… PKK’nın “bizim peygamberimiz Öcalan” diyen eğitim kasetleri var. Ne dindarlar gördük biz. Bir kapıcımız vardı çocukluğumun apartmanında, kömürlükteki kedi yavrularını tren yoluna bırakıp öyle giderdi cuma’ya. Bir adam vardı konu komşu eşrafından, önce karısını döver sonra kılardı namazı. Maaşları bir hafta geç dağıtıp faizde tutan iş adamlarını mı sayalım, nefret suçları işleyenleri mi, iş’lerini yapan işkencecileri mi?.. Suriye’yi görüyoruz, sorsan Esad da dindar. Suudi Arabistan’ın hali ortada, İsrail bile sözde din devleti. Hepsi kullanır dini, para için, iktidar için, halkı susturmak, kadını bastırmak için. Norveç’i kana bulayan da dindar, istediği ülkeye girip halkı kurşuna dizen Amerikalılar da. Haçlı ordularını unutmak mümkün mü? Onca katliamın başına haç diktiler. Tarihteki din savaşlarını say say bitmez zaten. Dindar olmakla inançlı olmak farklı şeylerdir. Yüzlerce dindarın içinden belki bir tane çıkar inançlı. Öyle dindarım demekle olmuyor velhasıl…

Şimdi bir kesim dini yasaklamaktan bir kesim de kendi bilgisini aşılamaktan bahsediyor, yine. Bir toplumu gerçekten yüzyıl geriye sürükleyebilecek kadar büyük tehlike olan yobazlıkla savaşmak, her çeşit şiddet ve terör olayına alet edilmesine engel olmak, dini yasaklayarak değil ancak ve ancak en doğru haliyle anlatılmasına olanak tanıyıp, her inancı özgür bırakıp - inançlı inançsız herkesin biribirine saygılı olması önlemlerini alarak - özgürce yaşamalarına olanak tanımakla mümkün olur.

Dindar bir nesil yetiştirmek hükümetin işi olmayabilir ama dinin hurafelerden arındırılması için gerekli zeminleri sağlamalarını isterim. Bunun için de özgürlükler arttırılmalı. Çocuklara okullarda maymundan gelindiği teorisi bilimsel gerçeklik gibi anlatılıyorsa yaratılış da anlatılabilmeli. (Çıkarın atın bu söylemleri diyemiyorsunuz çünkü çocuklar soruyor artık “bu nasıl oldu” diye. Bulunduğunuz yer bir okulsa çocuğa bir cevap vermeniz lazım.) Üniversitelerdeki baskılar kaldırılmalı. Siz anlatın dünyadaki inanış şekillerini çocuk isteğini seçer. İnternetle büyüyor çocuklar, beş yaşındakinin kafası hepimizden iyi çalışıyor. Siz inancı özgür bırakın, ilimin de bilimin de önünü açın yeter.

Sorunlar çok fazla konu din olunca. Tek başlıkta toplamak zor. Ülkemizin gerçek din aydınlarına ihtiyacı var. Din ve demokrasi ilişkisi üzerine yazılıp çiziliyor yeteri kadar, ben yüzümü başka yönlere çevireceğim. Tabii ki sığmadım bir güne, birkaç yazıya böleceğim başlıklarımı.

Bu arada, sonunda twitter’lı oldum.  Çok uzak bir köyden ‘sizi twitter’da da takip edeceğim’ mail’ini alınca utandım doğrusu. Beklerim… twitter.com/esraipekucar